ارتفاع بالا و تمرینات ورزشی
مشکل اساسی که در ارتفاع بالا ( بالای 2000 متر ) وجود دارد کمبود اکسیژن است و این درحالی است که ممکن است برای افراد معمولی حضور دراین ارتفاع و بالاتر از آن تهدیدی نباشد . اما ارتفاع برای ورزشکاران یک مشکل بزرگ محسوب می شود .
البته برای فعالیت های غیر هوازی نیاز به سازگاری با اینگونه محیط ها وجود ندارد و بنظر می رسد بمنظور انجام تمرینات استقامتی و مسابقاتی که در زمره فعالیت های هوازی محسوب می گردند بر روی فعالیت در این شرایط تمرکز داشته باشیم . بطور معمول در انجام فعالیت های ورزشی در ارتفاعات بالا به زمان بیشتری برای رسیدن به سازگاری نیاز داریم . شناخت از فرآیند سازگاری و اینکه در این خصوص شما چه کارهایی را می توانید انجام دهید روند سازگاری را تسهیل می نماید .
برای اینکه ورزشکار با محیطی که در آن فعالیت می نماید ( در ارتفاع بالا) سازگاری پیدا کند نیاز به برخی تغییرات فیزیولوژیک در بدن او می باشد . این تغییرات ممکن است در طی چند روز رخ دهد اما برای ارتقاء و حفظ آن در بدن ممکن است به هفته ها و یا حتی ماه ها نیاز باشد .
اولین چیزی که اتفاق می افتد تغییر در تعداد تنفس و سرعت ضربان قلب است که افزایش می یابد . افزایش تعداد تنفس و سرعت ضربان در ارتفاع بالا در تمرینات زیر حداکثر و حتی در زمان استراحت رخ می دهد . این اتفاقات باعث می شود تا مقدار کاهش فشار اکسیژن در ارتفاع جبران شود . بنابر این شما نمی توانید به حداکثر اکسیژن دست پیدا کنید . سرعت و تعداد تنفس شما تغییر پیدا می کند و میزان اسید پایه در مدت زمان طولانی تری به تعادل می رسد .
تغییرات دوره زمانی طولانی تر عبارتند از :
1- کاهش حداکثر ضربان قلب با کاهش حداکثر برون ده قلبی .
2- افزایش تعداد سلول های قرمز خون .
3- انجام عمل دفع از طریق کلیه ها به منظور حفظ سطح تعادل اسید پایه (متاسفانه نتیجه نهایی این می شود که تحمل شما در مقابل اسید لاکتیک کاهش پیدا می کند )
4- انجام یک تغییر شیمیا یی در داخل سلول های قرمز خون که کارایی این سلول ها را در تخلیه اکسیژن با فشار بیشتر می کند .
5- افزایش تعداد میتوکندری ها در آنزیم های اکسیداتیو .
پیامد های عملی برای ورزشکاران
1- رژیم غذایی کربوهیدرات بالا : داشتن رژیم غذایی کم نمک به ورزشکار این اجازه را می دهد تا بتواند خودش را با ارتفاع تطبیق داده و کمتر به بیماری شایع در ارتفاعات ( بیماری کوه ) مبتلا شود .
برخی از این افراد تجربه قابل توجهی در کاهش اشتها در نتیجه از دست دادن توده ماهیچه ای دارند که باعث ایجاد ضعف در عملکرد آنها شده است . آهنی که برای ساختن هموگلوبین استفاده می شود و همچنین نیاز به ساخت بیشتر سلول های قرمز خون ممکن است نیاز زنان و گیاه خواران را به آهن تکمیل نماید. مصرف مقدار زیاد ویتامین ها هیچ کمکی به شما نمی کند و بالقوه خطرناک است .
2- مایعات : بدلیل اینکه هوای کوهستان سرد و خشک است بدن شما مقدار زیادی آب از دست می دهد . از اینرو مطمئن شوید مایعات به اندازه کافی مصرف می کنید .
3- الکل : برای جلو گیری از ابتلا به بیماری کوه و یا در دوره ابتلا به این بیماری بنظر می رسد از مصرف مشروبات الکلی خود داری کنیم .
شدت تمرین :
بمنظور انجام سازگاری با محیط بهتر است تمرینات با شدت پائین انجام شود . اگر فشار تمرینات شما زیاد باشد احتمال آسیب دیدگی و حالت بیش تمرینی شما را افزایش می دهد . بعلاوه برخی از افراد نمی توانند مانند دیگران تطبیق پذیری پیدا کنند .برنامه های تمرینی در ارتفاع برای همه مناسب نیست. برخلاف سطح دریا که همه به راحتی می توانند به فعالیت بپردازند . بهتر است در دراز مدت شما حتما" این موارد را مدنظر داشته باشید .
- میزان استراحت
- میزان خستگی در طول تمرینات
- ضربان قلب استراحت صبح
- وزن
- خلق و خوی
موارد فوق را در خصوص شدت تمرینات خود مد نظر قرار دهید چرا که این موارد شما را در مسیری که برای شما مناسب است قرار می دهد .
اجرا :
سازگاری بدن در ارتفاعات بالا کمک قابل توجهی به ما می کند اما بطور کامل کمبود اکسیژن را برای ماجبران نمی کند . از ارتفاع 1500 متر بالاتر شما با کاهش حداکثر اکسژن مصرفی مواجه می شوید برای هر 300 متر 2% حتی پس از اینکه شما بطور کامل با ارتفاع خو گرفته باشید . من می دانم که باور این عقیده سخت است زیرا برخی برنامه های تمرینی در ارتفاع بالا برای جلب مشتری و سود آوری بیشتر ارائه می شوند . در ک کامل این حقیقت مشکل است بخاطر اینکه یک رکورد جهانی نیست که در یک زمان خاصی ثبت شده باشد . در مورد این لحظه فکر می کنم . چگالی هوا بسیار پایین است ، مقاومت در برابر باد بسیار پایین تر . مقاومت باد بزرگترین مانع برای سرعت دوچرخه سواران محسوب می شود . اگردر ارتفاع بالا تمام فاکتور ها برابر بود به سرعت بیشتری در فعالیت دست پیدا می کردیم اما عملا" می بینیم که اینطور نیست . این بدان معناست که عامل دیگری نیز کاهش یافته است و آن چیزی نیست جز سوخت و ساز بدن انسان .
علاوه بر این ، سازگاری باارتفاع بالا شمارا برای فعالیت در ارتفاع آماده تر می کند . ولی شواهدی وجود ندارد که این کار عملکرد شما را در سطح دریا هم ارتقاء دهد . اینها دیدگاه هایی است که شایع شده است که بعد از تمرین در ارتفاع اجراء در سطح در یا افزایش می یابد ، اما این نظریه فاقد پایه علمی است . دلیلش این است که برخی از پاسخ هایی که در فعالیت های بدنی در ارتفاع باعث سازگاری بدن در ارتفاع زیاد می شود در حقیقت در ارتفاع پائین تر ( سطح دریا ) بعنوان مانع محسوب می گردد . با توجه به تحقیقاتی که تا کنون انجام شده امکان دارد که برنامه های تمرینی بطور قطعی پیشرفت هایی را در این خصوص نشان دهد .بهترین ایده در سال 1994 این بود که تمرین در ارتفاع بالا مانند کفش جادویی است که چون برای شما معجزه می کند آن را می پوشید .
برخی از شواهد اخیر نشان می دهد که پیشنهاد اجرای تمرین با شدت کم – خواب زیاد ممکن است مزایایی برای ورزشکاران در بر داشته باشد .در این سناریو ، تمرین در ارتفاع کم با فشار آستانه غیر هوازی و حداکثر اکسیژن مصرفی و خوابیدن در ارتفاع بالا باعث می شود تا با افزایش هیپوکسی ، فشار توده سلول قرمز خون ورزشکار نیز افزایش یابد . یقینا" دستیابی به خلاقیت و یک محصول انرژی نتایج عالی را در برخواهد داشت ،زیرا ممکن است برای ورزشکار تمرین در هردو شرایط مناسب باشد. احساس اجرای تمرینات در این شرایط ممکن است سخت باشد اما اگر شما به اندازه کافی خوش شانس باشید و در اینگونه محیط ها زندگی کنید به راحتی می نوانید انواع تمرینات را انجام دهید . به شرط اینکه عصبانی و خشمگین نشوید .
بیماری کوه ( کوه گرفتگی ) چیست ؟
بیماری کوه یا کوه گرفتگی نام یک نوع بیماری است که در برخی اشخاصی که در ارتفاع بالا شیب تندی را با سرعت طی می کنند اتفاق می افتد . این نوع بیماری در بیش از 50% مردمی که به ارتفاع بالای 1400فوت سفر می کنند اتفاق می افتد که نوع مزمن بیماری است . نوع حاد این بیماری ممکن است زندگی را تهدید کند زیرا به ریه ها آسیب زده یا باعث آماس مغزی می شود . از علائم این بیماری سر درد ، طب و کاهش اشتهاست که معمولا" در بین افرادی که به ارتفاع بیش از 8000 فوت سفر می کنند رخ می دهد. در ضمن در ارتفاع پائین هم می تواند اتفاق بیافتد . نوع مزمن بیماری کوه می تواند با استراحت ، مصرف آب و دارو ( ایبو پروفن) و پرهیز از مصرف مشروبات الکلی درمان شود . اگر شما قبلا" این علائم را در ارتفاع بالا تجربه نکرده اید . اینها به عنوان یک توصیه پزشکی می تواند به شما در پیشگیری از این بیماری کمک کند . اشخاصی که قبلا" این بیماری را تجربه کرده اند و گرفتار بیماری کوه شده اند برای سفرهای بعدی به ارتفاع توصیه های پزشکی را جدی گرفته و ریسک نمی کنند .
در نوع حاد بیماری بطور مشخص فرد با کوتاهی تنفس، سرفه ، سردرد شدید، گیج شدن یا توهم مواجه می شود . این علائم ممکن است به قدری شدت پیدا کند که منجر به کوما و نهایتا" مرگ شود . توصیه های فوری پزشکی. انتقال سریع فرد به ارتفاع پائین ، استفاده از اکسیژن و توجه ویژه پزشکی مورد نیا ز است .
WWW.RICE.edu/~jenky/physicl.html
+ نوشته شده توسط حسین زیبایی در شنبه بیست و چهارم مهر 1389 و ساعت
15:3 |